Ik ben Lies

Naast de diverse identiteiten die ik aan die naam zou kunnen vastspelden, ben ik in hoofdzaak een zoeker die graaft naar wat het betekent om mens te zijn op deze blauwe bol.

Ik zoek het in de vele reizen die me reeds op zoveel unieke plekken in de wereld brachten, elk met hun eigen geschiedenis, gebruiken en cultuur.

Ik zoek het in de diepe wijsheid die al millennia leeft binnen oude mystieke culturen en tradities zoals het sjamanisme, animisme of boeddhisme; maar ook in de nieuwe wetenschap die de kloof dicht tussen metafysica, astrologie, quantumwetenschap en spiritualiteit.

Ik zoek het tevens in de natuurlijke geneeskracht van medicinale planten en kruiden; een oerwijsheid die mijn grootmoeder bij me wakker maakte.

Ik zoek het in de studie van de menselijke psyche, en in hoe onze identiteit met haar unieke karakterstructuren, vreemde patronen en hardnekkige overtuigingen wordt gevormd. Het doet me landen bij de imprint van trauma – van onszelf en van zij die ons voorgingen -, alsook bij de onverwoestbare creatiekracht die ons leven na leven drijft, verlangend om de Liefde tot uitdrukking te brengen.

Ik zoek het in de eenvoud van het pure leven, wadend met de voeten door een riviertje, de handen door de kille aarde wroetend. Me ontvangen wetend in een oeroud bos vol mos.

Ik zoek het in oprechte en liefdevolle verbindingen met al die mooie bezielde tochtgenoten die me omringen. In diepgaande gesprekken, lachend als huilend, spiegels voor elkaar.

Ik zoek het in de onstopbare dieren- en plantenliefde die met me meereist van sinds ik hier ben. In de liefde voor de prachtige planeet van waarop we deze aardse tijdsreis kunnen beleven, en voor alle elementen die haar maken tot wat zij is. Tot wat wij zijn.

Ik zoek het in creativiteit en in ongekunstelde schoonheid. In het kneden en bakken van smeuïge aarde tot het bord van waaruit ik eet.

Ik zoek het in pure, onbewerkte voeding die we zelf hebben opgekweekt van zaadje tot groente. In de wilde kruidige onkruiden die ons landje bewonen en me voeden in de brede zin van het woord.

Ik zoek het in de schoonheid van ’t Wijland en haar glooiende omgeving, de unieke plek van waaruit ik dit mensenleven mag vormgeven. Een stipje op deze aardkluit dat we ooit mooier, rijker en biodiverser hopen achter te laten dan toen we er arriveerden.

Ik zoek het in de openheid en pracht van de Liefdesband met mijn wingman, de Liefde. Een relatie die voedt en draagt, zuurstof en vrijheid schenkt, en die bloeit omdat we onszelf veilig weten bij elkaar.

En stap voor stap, vallend en struikelend, ga ik steeds meer zoeken in de stilte van mezelf. In de wijsheid van mijn lichaam. In het bewustzijn dat in mijn cellen woont. In de blauwdruk die me doordringt, tijd en ruimte ver achter zich latend.

Zo oefen ik in vertragen. In verstillen.

In herverbinden met wie ik in wezen ben.

Met wie jij bent.

Tijdloos. Vormloos.

In Liefde.

“Mitakuye Oyasin”

~

Alles in de schepping is gelijkwaardig en met elkaar verbonden