regressie
YOU CANNOT HEAL WHAT YOU REFUSE TO FEEL
Wat is regressietherapie?
In het woord regressietherapie schuilt het Franse ‘régresser’ wat wijst op achteruitgaan, terugvallen. In een regressiesessie ga je achteruit terug in de tijd, op zoek naar de bronoorzaak van waar een huidig belemmerend patroon, een hardnekkige overtuiging of een belastende emotie ooit is ontstaan. We staren ons niet blind op de hulpvraag zelf, maar zien deze eerder als een symptoom van een onderliggend gegeven dat zich achter jouw vraag verstopt. In bijna alle gevallen treffen we in de schaduw van jouw zijn een emotioneel onverwerkt verdriet aan waar je je in vele gevallen niet bewust van bent. Sommige herinneringen zitten actief in het geheugen opgeslagen, heel vaak zijn het ook verrassende gebeurtenissen die naar boven komen.
Het verschil met andere behandelvormen?
Regressie verschilt in die zin sterk van klassieke praattherapie die in hoofdzaak werkt met, en vertrekt vanuit het heden. Een bijkomend groot verschil schuilt in de benadering. Waar klassieke therapie vaak als een mentaal proces wordt ervaren doordat alles analytisch vanuit de ratio (het hoofd) wordt benaderd via praatsessies, vertrekt regressie vanuit het gidsende en wetende aspect van het lichaam dat altijd de brug vormt tussen het bewuste en het onderbewuste. Het is in dat laatst genoemde dat trauma’s en verdrongen of onverwerkte thema’s zich meestal verschuilen van waaruit ze op hun eigen creatieve manier jouw huidige leven blijven impacteren. Via regressie nodig ik je in alle zachtheid uit om uit het mentale, en in het diepere bewustzijn van jezelf te duiken waar de meest verdrongen zaken zich bevinden.
“Regressie tart met je perceptie van wat logisch en onlogisch, of wat waar en onwaar is, maar was voor mij vooral een heel krachtig middel om mijn innerlijke leefwereld te mogen verkennen. Of de verhaallijn daadwerkelijk geleefd werd, laat ik in het midden. Het belangrijkste vond ik de exploratie op zich. Na iedere sessie had ik vaak het gevoel alsof ik intern omgespit was: alles kreeg een andere plek, maar er was ook meer zuurstof. Nu, na langere tijd, voel ik een lichtheid die ik al lang niet gevoeld heb, en sta ik ook met meer (zelf)vertrouwen in het leven”
S.C.
“Regressie tart met je perceptie van wat logisch en onlogisch, of wat waar en onwaar is, maar was voor mij vooral een heel krachtig middel om mijn innerlijke leefwereld te mogen verkennen. Of de verhaallijn daadwerkelijk geleefd werd, laat ik in het midden. Het belangrijkste vond ik de exploratie op zich. Na iedere sessie had ik vaak het gevoel alsof ik intern omgespit was: alles kreeg een andere plek, maar er was ook meer zuurstof. Nu, na langere tijd, voel ik een lichtheid die ik al lang niet gevoeld heb, en sta ik ook met meer (zelf)vertrouwen in het leven”
S.C.
Transformatie vanuit de kern
Door licht te schijnen op deze overschaduwde thematieken ontstaat diepgaand inzicht van waaruit bepaalde overtuigingen of patronen zijn ontstaan. Verdrongen emoties of niet-vervulde behoeftes ontvangen (h)erkenning waardoor ze eindelijk doorvoeld, uitgesproken en ontkracht kunnen worden. Vanuit veel zachtheid en oordeelloosheid worden ze uitgenodigd om uit de vriesstand en in beweging te komen, waarop ze uiteindelijk kunnen transformeren of helemaal wegsmelten.
Regressie werkt vanuit de diepte. Een traject van enkele sessies kan na afloop resulteren in een innerlijke transformatie die vaak omschreven wordt alsof er iets wezenlijks verschoven, getransformeerd of in het meest gunstige geval, verdwenen is.
Blijft het thema hardnekkig aanwezig? Dan verstopt zich mogelijks nog iets groter waarop onbewust veel angst zit om de waarheid onder ogen te komen. Een voorouderlijke regressiesessie komt dan meestal in het vizier waar zich vaak grotere thema’s en traumatische gebeurtenissen verschuilen die op ons doorwerken vanuit onze voorouderlijke lijn. Denk aan de impact van oorlog en kerk, onderdrukking, honger, verraad, misbruik, de dood en ontbering, angst voor de hel, enz. Veelal gingen hier grote emoties zoals schaamte, schande en schuld mee gepaard. Schandelijke geheimen die nooit mochten worden verteld en emoties die nooit konden worden doorvoeld en doorleefd, werden zo letterlijk meegenomen in de kist… maar ook in jouw DNA.
Wanneer is regressie aangewezen?
Meestal geven cliënten aan dat ze met iets worstelen waar ze maar geen beweging in krijgen. Ze benoemen het vaak “alsof ze iets meezeulen dat groter of ouder is dan henzelf”.
- Een greep uit enkele mogelijke klachten:
- Het gevoel een last met zich mee te dragen
- Een innerlijke zwaarte, boosheid of droefheid die men niet kan verklaren
- Een steeds opgejaagd gevoel
- Moeite met zichzelf zichtbaar of hoorbaar te maken
- Angst hebben voor groepen of grote menigtes
- Spreekangst, faalangst
- Het gevoel er niet te mogen zijn
- Angst hebben om zijn eigen ding in de wereld te zetten
- Het verlangen een ander pad in te slaan maar daarin vastlopen
- Angst voor verlies
- Angst voor zwangerschap
- Angst voor dokters, spuitjes, tandartsen, ziekenhuizen,…
- Blokkades – fysiek, emotioneel, mentaal
- Vastzittende overtuigingen
- Moeilijke relationele dynamieken, partnerissues
- …
Voor een open geest en een open hart
Regressie brengt je in de meeste gevallen terug naar 3 mogelijke scenario’s:
- Een slecht doorgemaakte of traumatische gebeurtenis uit ons huidige leven (meestal jeugd, prille kinderjaren, geboorte of prenatale ervaringen)
- Een transpersoonlijke ervaring: dit is een traumatische gebeurtenis die we niet in dit huidige leven kunnen kaderen en die door de cliënt als een levenservaring buiten dit leven wordt ervaren en omschreven
- Een traumatische of verdrongen ervaring uit onze eigen voorouderlijke lijn
Trauma wordt gedefinieerd als jouw reactie op een overweldigende tot levensbedreigende gebeurtenis die te intens was voor jouw zenuwstelsel om het op een goede manier verwerkt te krijgen. Maar trauma wil niet altijd zeggen dat het om een extreem feit moet gaan zoals bv. een plots verlies, mishandeling of een woningbrand. Trauma is bv. ook (langdurig) gepest worden, een emotioneel afwezige moeder of vader hebben gehad, opgroeien in een sfeer van schaarste of overmatige controle, broer of zus die je grenzen niet respecteerde, ongewenste aanrakingen, je chronisch onveilig voelen in een bepaalde omgeving of context, enz.
Daarenboven maakt het in regressie niet uit of je wel of niet gelooft in vorige levens, reïncarnatie of een groter zielsbewustzijn. Het gaat in de eerste plaats om de innerlijke ervaring, het losmaken van vastzittende emoties en bevroren levensenergie, en het afrondende verwerkingsproces van waaruit innerlijke transformatie in werking kan treden. Dat vraagt in zekere zin wel om een open mind, maar vooral bereidheid om de context van waaruit je de realiteit dagdagelijks aanschouwt gedurende de sessie even achterwege te laten.
Lees ook de blog: Regressie – Waarom ik niet geloof in slechte mensen
“Door dit traject aan te gaan, vallen de puzzelstukjes één voor één op hun plaats. Het is belangrijk om jezelf hier de tijd voor te gunnen. Dit is een innerlijk groeiproces dat niet na één sessie ‘afgerond’ is, maar geduld wordt beloond. Omdat de basis wordt aangepakt, zal niets meer zijn zoals ervoor. Sta open voor wat komen mag.”
N.V.W.
